Over mij

Hoi,

Ik ben dus Kimberly. Geboren en getogen in 1989 in Dalfsen en in mijn studententijd verhuist naar Utrecht (me stadje). Inmiddels ietwat afgezakt naar het zuiden, maar ik woon nog steeds onder de rook van Utrecht. Met vriend en twee katten. Hoewel het niet altijd op mijn visitekaartje heeft gestaan schrijf ik wel al zo’n pak’m beet 15 jaar. Eerst verhalen, theaterteksten en héle slechte gedichten, later ook scripts, essays, papers, artikelen, blogs, et cetera. Ben je benieuwd naar mijn verhaal? Scroll dan omlaag!

Hoe het begon

Mijn eerste herinnering aan verhalen brengt me terug naar mijn geboortehuis. Ik was denk ik zeven of acht jaar oud en lig in bed. Boven me zie ik een zee aan rode, metalen schakels die piepen en kraken wanneer mijn tweelingzus zich op haar zij draait. We liggen samen in een stapelbed te luisteren naar mijn vader, die verhalen voorleest of zelfs verzint. In mijn hoofd speelden deze verhalen zich af als een film, ik ging er helemaal in op. Ik denk dat mijn liefde voor verhalen daar ontstaan is.

Mijn eerste verhaal
Mijn vingers zweefden boven het toetsenbord. Waar wilde ik heen? Wat ging ik vertellen? Ik was twaalf en zat aan een opdracht voor school: we moesten voor geschiedenis een ‘kunstwerk’ maken dat een verhaal vertelde. De een tekende een strip, de ander knutselde een kijkdoos, ik wilde per se een verhaal schrijven. Volkomen inspiratieloos liet ik destijds mijn gedachten gaan naar de avond daarvoor. We hadden thuis een film gehuurd die ontzettend veel indruk op me had gemaakt. Door die film had ik iets geleerd over Sanskriet, oude artefacten en archeologie. Ik besloot dat ik daar mijn opdracht over wilde doen.

En zo schreef ik mijn eerste verhaal in de 1e klas op de middelbare school. Een avontuurlijk en ambitieus verhaal over verre landen, verraad en geschiedenis – grotendeels geïnspireerd op de eerste Lara Croft: Tomb Raider film. Daar begon het allemaal.

Wat voor tekstschrijver ben ik?
Ik geef een brede invulling aan die term, want ‘tekstschrijver’ klinkt alsof ik alleen maar woorden op papier (oké: beeldscherm) zet en ik doe veel meer dan dat. Sinds ‘Tomb Raider’ geniet ik van het schrijven van allerlei teksten, van creatief tot zakelijk. Ik krijg energie van meedenken over structuur of zinsopbouw en vind het ontzettend leuk om jou te helpen (betere) teksten te schrijven. Dit doe ik door vragen te stellen. Zo achterhalen we samen waarom de tekst wordt geschreven en voor wie.

En wanneer je tegen andere communicatieve dilemma’s aanloopt denk ik ook met je mee. Zoals het achterhalen van de ‘wie’, wanneer je niet goed weet voor wie je schrijft, of het onderbouwen van de ‘waarom’.

“Easy reading is damn hard writing.”

– Nathaniel Hawthorne
Dit ben ik trouwens, niet Nathaniel Hawthorne.

Mijn verhaal

Schrijven deed ik altijd al. Ik begon jong met creatief schrijven: korte verhalen en theaterteksten. Mijn leven deelde ik in detail met mijn dagboekvriendin Serena in een Diddle dagboek (dat was vroeger echt heel hip).

Als je het mijn familie vraagt zullen ze je vertellen dat ik vooral verhalen vertelde. Dat vind ik ook beter bij mij passen: Verhalen Verteller. Hoewel ik Serena sinds mijn 18e verwaarloosd heb (sorry Serena), is het dagelijks teksten schrijven daar wel begonnen. Ik vertelde haar anekdotes, avonturen, hele dialogen en elk minuscuul detail van mijn tienerjaren. In alles zat wel een verhaal.

Later, tijdens mijn studie TFT* op de Universiteit Utrecht, ontdekte ik iets wonderbaarlijks: ook van het schrijven van essays en papers ging mijn hart sneller kloppen. Een hele andere tak van sport! Deze teksten dienden namelijk gebaseerd te zijn op meer dan alleen mijn fantasie. Ik moest (nog meer) lezen, researchen, verbanden leggen, op onderzoek uit gaan naar informatie en deze vervolgens samenvatten in een leesbare tekst. Héérlijk.

*TFT is de afkorting voor Theater-, Film- en Televisiewetenschappen. Nogal lang, vandaar TFT.
*EMVI staat voor Economisch Meest Voordelige Inschrijving. Een manier van gunnen op waarde en dus niet alleen op laagste prijs.

Ik nam als eindredacteur plaats in de commissie van het studiemagazine en redigeerde daarnaast vrijwillig papers en scripties van andere studenten. Ook buiten mijn studierichting (zoals Biologie en Communicatie Wetenschappen).

Na mijn afstuderen belandde ik – heel logisch – in de wereld van de wegenbouw als EMVI* redacteur.

Ik wist niets, maar dan ook echt niets van infrastructuur. Maakte dat uit? Nee. Ik verdiep me graag in nieuwe onderwerpen. Hier kwam het mooi van pas dat ik op de universiteit geleerd had om me snel in te lezen en kritische vragen te stellen. Door me daarnaast te verdiepen in de wens van de klant (of: opdrachtgever) kon ik ook met een frisse blik meedenken over de inhoud. Een uitdaging ja, maar ontzettend leerzaam en leuk. Daar leerde ik SMART en aantrekkelijk schrijven, die twee gaan niet altijd hand in hand.

Een sprong in de tijd: uiteindelijk rolde ik in de wereld van het verandermanagement en communicatie advies. Dat doe ik nu nog steeds, naast mijn schrijfwerk. In die rol zet ik verandertrajecten op binnen de overheid en geef ik trainingen over mensgericht werken en communicatie.